Hoog tijd voor weer een amateuristische, politieke analyse. Das weer een tijdje terug en nu ik er toch de tijd voor heb, dan maar doen dunkt mij.
In hoog tempo jaagt ’s lands regering er een aantal verboden doorheen en dat zint me niet.We begonnen, uit mijn hoofd, met het rookverbod (iets ouder dan een jaar), toen kwam het paddoverbod (nog geen jaar oud), het verbod op nertsen fokken (komt nog en okay, das misschien wel een goeie) en nu het kraakverbod. Alles ist VERBOTEN, zo lijkt het wel.
Het normen- en waardenoffensief van Balkenende, d.w.z. zijn christelijk correcte, betuttelende (die twee zijn niet hetzelfde) en die van het CDA, begint serieuze vruchten af te werpen. Immers, hij begon ermee toen ie jaren terug premier werd. Het is zijn stempel op de Nederlandse maatschappij. ‘Fatsoen moet je doen’, dat soort praat. Balkenende wil op die manier herinnerd worden, dat is zijn goed recht. Maar val er een ander niet mee lastig (ook zo’n lekkere Nederlandse slogan) en dat doet de minister-president wel.
Want nog even en alles wat in Den Haag als slecht of ongezond wordt beschouwd, gaat in de ban.
Allereerst het rookverbod. Ik kom geregeld in de kroeg en wie kroeg zegt, zegt paffen. Het werd al gezegd, je kon je vingers erop natellen: dat verbod werkt niet. Tuurlijk, in restaurants, gesubsidieerde poppodia, ja, daar wel, maar rokers kunnen gewoon terecht in de horeca. En dat zal zo blijven.
Toen het paddoverbod. De argumenten die Klink aanhaalde rammelen en zijn gewoon onjuist, maar paddo’s moesten in de ban. De PvdA is de maatregel alweer beu, en terecht. Die paar duizend liefhebbers in Nederland, laat ze lekker trippen, en ze vinden hun paddestoelen wel via andere wegen. Zij zijn het niet die zorgen voor sociale onrust, of hoe je het wil benoemen. Hetzelfde geldt voor toeristen. Conclusie: het werkt niet, Klink is jammer genoeg te star om er iets aan de veranderen.
Nu komt er een verbod op kraken. Zelf nooit gekraakt, om het maar even gezegd te hebben.
Wederom slecht uitgedacht, oncontroleerbaar en met een beetje vaart is het 1 januari al zover. Veel leegstand wordt opgevuld door krakers. Dat mag als een gebouw een jaar leeg staat. Het bewonen gaat meestal in goed overleg met de eigenaar van het pand en de politie. Die anarchist uit de jaren ‘80 bestaat bijna niet meer.
Een eigenaar van een pand moet in de nieuwe wet zelf gaan aangeven dat zijn gebouw leegstaat, na een half jaar. Meer daarover bij de Volkskrant. Dus. Een eigenaar zegt na 6 maanden: ‘Joehoe! Mijn gebouw staat leeg!’ En dan komt er een keurige muziekclub vanuit een vinexwijk twee keer per week een uurtje oefenen. En dat noemen we dan geen leegstand, maar het functioneel en cultureel verantwoord inrichten van verlaten kantoorpanden.
Maar wat pijnlijker is, is dat er een cultuur verdwijnt die Nederland hard nodig heeft. Ik herinner me nog de Goudvishal (dicht), Doornroosje (verdwijnt en verplaatst), Paradiso, de Melkweg; podia die voortkwamen uit diezelfde kraakscene.
Er wonen, of woonden, beeldende kunstenaars, beeldhouwers, muzikanten en designers in kraakwoningen. C-mon en Kypsky trokken zich terug in een (okay, anti-) kraakpand om inspiratie op te doen voor een nieuw album. Dat moet jamsessies hebben opgeleverd, boeh. Ga dat horen.
Het meest duidelijk werd het echter vorig weekend in Berlijn.

(Foto alweer van Anls, okay, de reden: mijn camera was kaputt)
Daar is geen levendige techno- en minimalscene, geen alternatieve galerie mogelijk als er een verbod op kraken zou gelden. Foto is van een bandje dat gewoon in Kunsthaus Tacheles de spullen neerzet en erop losrockt. Hier is dat al onmogelijk en moeten muzikanten zich schikken in schrikbarend dure studioruimte. Goh, waarom komt er toch zoveel toffe muziek uit Berlijn en nauwelijks fatsoenlijke muziek uit heel Nederland?
Zo ver zijn we al. In tegenstelling tot onze oosterburen zijn we hier repressief bezig om die wereld kapot te krijgen. Kunst in de beleveniswereld van het kabinet is netjes gereguleerd en gesubsidueerd, maar zo werkt het natuurlijk niet. Dat soort kunst is saai, voorspelbaar en even spannend als het kapsel van Wilders; gebleekt en onveranderlijk.
En precies daarom vinden we Berlijn ook allemaal zo prachtig. Het kabinet heeft er geen boodschap aan, want ach: Balkenende woont ergens in een dorp met een kerk en een Albert Heijn en een muziekvereniging dat vrolijke liedjes speelt tot zaterdagavond tien uur. Ver weg van alles wat zoveel iets ruimer denkende mensen zo mooi vinden, dat ze er ieder weekend het halve land voor doorkruisen.